Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

Το Μηδέν.

Το μηδέν By Ελευθερία Αρβανιτάκη

Μια ανάρτηση που ήθελα να την κάνω εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Γιατί δεν την έκανα? Δεν ήταν η ώρα, δεν ήμουν έτοιμη, ίσως οι συγκυρίες δεν ήταν κατάλληλες. Τώρα όμως όλα φροντίσανε και το timing είναι το καλύτερο.
Τiming, συγχρονισμός... δεν ξέρω τι να πω για αυτές τις έννοιες. Αν μπορούσα πάντως να τις εξαφανίσω, μόνο καλό θα ήταν, γιατί πολλά μου τα έχουν κάνει.
Τώρα όμως "τη ζωή μου μηδενίζω, πάει να πει πως ξαναρχίζω", όπως λέει και η Ελευθερία.
Απολαύστε το. Αξίζει να απολαμβάνουμε κάποια πράγματα και όχι μόνο να τα προσπερνάμε.






Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω

Τη ζωή μου μηδενίζω
Πάει να πει πως ξαναρχίζω
Τη ζωή μου μηδενίζω
Πίσω δεν ξαναγυρίζω

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι
Με ταχύτητες μεγάλες
Μοναχά η Γη αλλάζει

Έτσι μόνο η Γη αλλάζει
Με ταχύτητες μεγάλες
Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το Γκάζι!

Στάχτες γίνανε τα πάντα
Κάηκε το παρελθόν μου
Όλη μου η περιουσία
Στην καρδία και στο μυαλό μου

Τη ζωή μου μηδενίζω
Πάει να πει πως ξαναρχίζω
Τη ζωή μου μηδενίζω
Πίσω δεν ξαναγυρίζω

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι
Με ταχύτητες μεγάλες
Μοναχά η Γη αλλάζει

Έτσι μόνο η Γη αλλάζει
Με ταχύτητες μεγάλες
Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το Γκάζι!

1 σχόλιο:

Μαργαρίτα είπε...

Υπέροχο κομμάτι !!!

Έτσι είναι κερασάκι,
η αρχή του ανθρώπου χωρίς ελπίδα
μοιάζει με νύχτα ατελείωτη..
κι εμείς έχουμε τόσο ανάγκη να ξημερώσει!!

Και πάλι από την αρχή λοιπόν!!!

Φιλιάαα****