Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2008

2 ζωές.

Τη φράση: "Όταν ο Θεός σε έφτιαξε, έσπασε το καλούπι."
την έχω ακούσει πολλές φορές.

Υπάρχουν όμως και φορές, που ο Θεός χρησιμοποιεί το ίδιο καλούπι για τα δημιουργήματά του, με σκοπό να βγαίνουν ίδια και απαράλλαχτα.

Δεν αναφέρομαι φυσικά στην περίπτωση δίδυμων αδερφών.

Και δεν μιλάω μόνο για τις περιπτώσεις που όντως ο Θεός έσπασε το καλούπι, διότι υπάρχει πληθώρα περιπτώσεων πάνω σε αυτό το θέμα. Αλλά και για όλες τις άλλες περιπτώσεις ομοιοτήτων. Γιατί όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια φάτσα. Γιατί όλοι είμαστε άνθρωποι και δε είμαστε και τόσο ισχυροί στο χαρακτήρα για να μπορούμε να διαφέρουμε. Γιατί γιατί γιατί......

Ίσως είναι περιττό. Ίσως απλά αδιάφορο. Αλλά το να παλεύεις για τη διαφορετικότητα όλη σου τη ζωή και στο τέλος να βρίσκεσαι μεταξύ ίδιων ανθρώπων, με μοναδική διαφορά τα ονόματα στην ταυτότητά τους (που δεν είναι κ ανέφικτο να είναι κ τα ίδια! στην ελλάδα ζούμε!), είναι απλά ένα φρικιαστικό ανέκδοτο, κάτι που δεν πιστεύεις ότι το ζεις.

Και πάνω εκεί που έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι όντως δεν το ζεις, νά σου και σου υπενθυμίζει ο καλός Θεούλης ότι κάποιοι άνθρωποι είναι φτυστοί σαν δυο σταγόνες νερό.
Τόσο ίδιοι, που δν μπορούν να αποφύγουν να κάνουν τα ίδια λάθη ακόμα και με τους ίδιους ανθρώπους.

Εγώ ένα έχω να πω.. όταν όλα γύρω κραυγάζουν το αποτέλεσμα.. απλά μην φτάνετε μέχρι το τέλος. Είναι κρίμα.








****************************


Αυτές τις μέρες πολλές σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου.
Ίσως να επηρρεάστηκα από τις εξετάσεις.
Ίσως και όχι.

Θέλω να είσαστε όλοι καλά.
Σας αφιερώνω το παρακάτω τραγούδι




Αυλαία και πάμε και περπατάμε
σε μια ευθεία φωτεινή
Αυλαία και πάμε εδώ γελάμε
να μοιραστούμε τη σκηνή
Αυλαία και πάμε εδώ γελάμε
το χειροκρότημα στα δυο
Αυλαία και πάμε και περπατάμε
μισό εσύ μισό εγώ

Αυλαία και πάμε κι ακολουθάμε
Αυλαία και πάμε κι ακολουθάμε
μια μυστική διαδρομή
αυλαία και πάμε κι ακολουθάμε
το τέλοςσαν καινούργια αρχή
ξανά μαζί

Κάτω απ τα φώτα
οι συγνώμες της ζωής μας κάνουν μπαμ
Ό. τι αγαπήσαμε θα μείνει
ένα ατέλειωτο σαρδάμ αξεδιάλυτο

Αυλαία και πάμε θα σεργιανάμε
μες τα σκοτάδια της σκηνής
Αυλαία και πάμε θα σεργιανάμε
κόντρα σε χίλιους προβολείς
Αυλαία και πάμε, ξαναπετάμε
έλα ν ανοίξουμε φτερά
Αυλαία και πάμε, ξαναπετάμε
έλα ν ανοίξουμε φτερά
καινούργια ορχήστρα ξεκινά
Αυλαία και πάμε και δε γυρνάμε
Αυλαία και πάμε και δε γυρνάμε
ταξίδι αρχίζει μόλις βγει
το φεγγαράκι στη σκηνή
ξανά μαζί ξανά μαζί

ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ







Εγώ μπορεί να είμαι εδώ τριγύρω.. θα σας διαβάζω και θα σας θαυμάζω.




Τα φιλιά μου.
Μαριάννα.

6 σχόλια:

Giorgio είπε...

Μωρή τι post είναι αυτό????Ετοιμάζεσαι να φύγεις από blogspot????


Σε σκίζω....


Όσο για το άλλο κάτι έπιασα, θα τα πούμε και από κοντά...

spyros1000 είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΠΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.......

Εξύμνος είπε...

A πρεπει να τελειωσει η εξεταστικη το συντομοτερο γιατι αρχιζεις να κλαταρεις!! Βαστα!!

Λοιπον ηθελα να σου πω...
Ειμαι στο google, εχω βαλει λαξεις αναζητησης "greece" και "sea" και ψαχνω τις φωτογραφιες με μεγαλο μεγεθος... μεχρι που στην σελιδα 24 βλεπω μια γνωριμη!! χααα!!

*MArY_AnnE* είπε...

??? Μωρή ???
Δεν με έχουν ξανααποκαλέσει έτσι από εδώ!!!!!
Χααχαχαχααχα

Λοιπόν... αυτό είτε θα το μάθεις από εδώ είτε από κοντά..
:-)

Τα φιλιά μου Giorgino μου!

*MArY_AnnE* είπε...

Καλημέρα Σπύρο!
Σε καλωσορίζω στο χώρο μου!

*MArY_AnnE* είπε...

Αχ αλήθεια Εξύμνε μου?! Υπάρχω κι εγώ κάπου???
Μπράβο μπράβο!
Η ίστατη αναγνώριση!
Έστω και στην 24 σελίδα!

Τα φιλιά μου καλό μου!